بررسی حادثه ساختمان پلاسکو با تأکید بر مدیریت بحران

در این مطالعه، ابتدا گزارش مختصری از ساختمان پلاسکو از منظر ساخت، کارکرد و بروز حادثه آتش سوزی در آن ساختمان ارائه شده است و سپس به شرح قوانین و مقررات حاکم و مرتبط با موضوع می پردازد که در ازای تحقق آن قوانین و مقررات، تکالیفی نیز برعهده دستگاهها و اشخاص گذاشته شده است. بررسی عملکرد و ایفای نقش دستگاهها و اشخاص و همچنین سهم هریک از آنها نسبت به مسئولیت ناشی از حادثه، موضوعی است که در این گزارش بدان پرداخته شده است.

عملیات ساخت و ساز ساختمان پلاسکو در سال ۱۳۳۷ با اخذ پروانه ساختمانی، آغاز و در سال ۱۳۴۱ با ابعاد ۳۰ متر در ۳۰ متر و برخورداری از ۱۷ طبقه و ۴۲ متر ارتفاع و ۳۳ هزار متر زیربنا به پایان رسیده و مورد بهره برداری
قرار گرفت. گزارش مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن اعلام میدارد که «با استناد به مستندات مهندسی مختص به این ساختمان،در زمان طراحی این سازه، با توجه به نوع عملکرد و کاربری این ساختمان و همچنین تکنیک ها و مصالح مورد استفاده جهت ساخت، عمر مفید ۲۰۰ سال برای این سازه تخمین زده شده بود و در زمان تخریب، ۵۴ سال از مدت ساخت آن گذشته بود. همچنین قابل ذکر است گرچه که این ساختمان برای بار ثقلی برای حالت تجاری طراحی شده و در طراحی ها آثار زلزله، بار انفجار و همچنین موارد مربوط به آتش در نظر گرفته نشده بود ».

اما «در بازدید از آوار ساختمانی مشخص شد که تعدادی از عناصر اصلی سازه یعنی تیرها و ستون ها از پوشش نازک کاری به همراه رابیتس بندی برخوردار بوده اند که قطعاً به مقاومت این قسمتهای سازه در برابر آتش کمک کرد».

متن کامل این گزارش در لینک زیر قابل مشاهده است:

https://www.bananews.ir/wp-content/uploads/2017/07/Analysis-of-Plasko-Building-Fire-RCMajles.pdf

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *